Από τις ομορφότερες και πλουσιότερες σε εμπειρία και παραστάσεις επίσκεψη μας αποτέλεσε η πρόσφατη ξενάγησή μας στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Αγρίων Ζώων. Μαζί με την ΑΝΙΜΑ αποτελούν τους σημαντικότερους και πιο αξιόλογους σταθμούς περίθαλψης τραυματισμένων ζώων και πουλιών.

Η έδρα του βρίσκεται στο όμορφο νησί της Αίγινας και λειτουργεί από το 1990, αν και η δράση του είχε ξεκινήσει από το 1984. Το ΕΚΠΑΖ είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός και είναι το πρώτο κέντρο περίθαλψης αγρίων ζώων στα Βαλκάνια. Για την εθελοντική προσφορά των μελών του καθώς και για την δράση του στην προστασία του περιβάλλοντος, έχει τιμηθεί το 1992 με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.

Όπως μας ενημέρωσε ο ευγενέστατος εθελοντής που μας ξενάγησε στις άρτια εξοπλισμένες εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑΖ, το έργο που επιτελείται είναι πλούσιο και αξιόλογο. Οι δράσεις του δεν αφορούν μόνο την παραλαβή, περίθαλψη και φιλοξενία τραυματισμένων πουλιών και ζώων, αλλά και την σταδιακή επανένταξή τους και στην συνέχεια την απελευθέρωσή τους στο φυσικό περιβάλλον.

Παράλληλα μέσω της ευαισθητοποίησης και της ενημέρωσης της κοινής γνώμης προστατεύει τα απειλούμενα είδη αλλά και τον βιότοπό τους. Συλλέγει στοιχεία για το ποιοι είναι οι κίνδυνοι που απειλούν τα άγρια ζώα . Αναλαμβάνει ενεργό δράση για να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους που απειλούν τα άγρια ζώα και αναπτύσσει προληπτική δράση στους κατάλληλους φορείς.

Μέσα στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους είχαμε την ξεχωριστή εμπειρία να θαυμάσουμε από κοντά ένα αγριογούρουνο, ένα παχύσαρκο ρακούν, ένα κοάτι, 3 αλεπουδίτσες αλλά και πολλά είδη πουλιών. Από τα πιο εντυπωσιακά είδη ήταν οι γύπες, τα γεράκια, οι γερακίνες, οι μπούφοι, οι αετοί, οι πελαργοί, τα ροζ φλαμίγκο, αλλά και πολλά υδρόβια πουλιά, όπως αργυροπελεκάνοι, ροδοπελεκάνοι, σταχτοτσικνιάδες, και αγριόκυκνοι. Θαυμάσαμε επίσης κάποια από τα σπανιότερα είδη αετών όπως ο στικταετός, ο χρυσαετός και ο βασιλαετός που αποτελούν είδη προς εξαφάνιση μιας και μετρούν πια πολύ μικρό αριθμό ατόμων.

Τα πουλιά αφού είχαν νοσηλευτεί αρχικά στην άρτια οργανωμένη και εξοπλισμένη κλινική του κέντρου, μεταφέρονταν στην συνέχεια και φιλοξενούνταν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Τα υδρόβια πουλιά απολάμβαναν το μπάνιο τους σε μικρές λιμνούλες ενώ τα αρπακτικά πουλιά πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις σε υπερμεγέθη κλουβιά με φυσικό εξοπλισμό από ξύλα για να κουρνιάζουν. Εξωτερικά τα κλουβιά ήταν καλυμμένα με πυκνό πράσινο δίχτυ για να μην εξοικειωθούν πολύ με τους ανθρώπους που τα επισκέπτονται και για να μπορέσουν να ενταχθούν ευκολότερα στο φυσικό τους περιβάλλον όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Ένα μεγάλο σιδερένιο κλουβί σε μέγεθος δωματίου φιλοξενούσε πολλά είδη ωδικών πουλιών όπως καρδερίνες, φλώρους, καλόγερους, σουσουράδες και πολλά άλλα στρουθιόμορφα πουλιά μέχρι την ώρα της απελευθέρωσής τους.

Από το ψηλό ξύλινο παρατηρητήριο που βρίσκονταν λίγο παρακάτω, είχαμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε μεγάλα σμήνη πελαργών, ερωδιών και άλλων υδρόβιων πουλιών που πετούσαν ελεύθερα ή ξεκουράζονταν σε γειτονικό χώρο.

Από τις πιο όμορφες δράσεις που πραγματοποιούνται είναι οι απελευθερώσεις στους φυσικούς βιότοπούς τους, οι οποίες διενεργούνται πάντα με την συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, τα σχολεία, τις πολιτιστικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Το έργο και οι δράσεις του ΕΚΠΑΖ είναι πραγματικά αξιοθαύμαστες γιατί στηρίζονται αποκλειστικά στην εθελοντική προσφορά εργασίας. Οι γιατροί αλλά και όσοι φροντίζουν τα ζώα και τις εγκαταστάσεις είναι όλοι εθελοντές που τους προσφέρεται μόνο ένας χώρος σαν κατάλυμα. Το παράδοξο είναι πως πολύ λίγοι εθελοντές είναι Έλληνες, ενώ οι περισσότεροι είναι κυρίως ξένοι. Παραμένουν και προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους για όσο χρονικό διάστημα μπορεί ο καθένας. Οι τροφές για τα ζώα καλύπτεται από προσφορές μεγάλων εταιρειών που έχουν κατανοήσει την αξία του έργου που διεξάγεται και συμβάλλουν και εκείνοι με τον τρόπο τους.

Όση ώρα διάρκεσε η επίσκεψή μας στον χώρο πολλοί άνθρωποι ήταν εκείνοι που το επισκέφτηκαν. Ένα χαριτωμένο αλογάκι πόνεϊ, ένα υπομονετικό γαϊδουράκι και μερικά κατσικάκια υποδέχονταν τους καλεσμένους και ξεμυάλιζαν τα πιτσιρίκια. Ένας εθελοντής με ένα μεγάλο φίδι αγκαλιά προέτρεπε τους επισκέπτες να το χαϊδέψουν για να εξοικειωθούν με το ερπετό.

Στον μικρό εκθεσιακό χώρο βρήκαμε και πήραμε κάποια μπλουζάκια καθώς επίσης αφίσες και φωτογραφίες σαν αναμνηστικά από την επίσκεψή μας στον χώρο.

Το έργο και η προσφορά όλων των εθελοντών είναι αξιοθαύμαστα και αξίζουν την αμέριστη προσοχή μας. Η εμπειρία της προσφοράς εργασίας είναι ανεκτίμητη και μακάρι να βρίσκονται όλο και περισσότεροι εθελοντές να συνδράμουν στο έργο του ΕΚΠΑΖ.

Γεωργία Νικητέα, EcoView.gr